Geen Kiss-concert
Nee, afgelopen zaterdag waren Inge, Mike en ik niet bij een Kiss-concert, maar figureerden we in een heuse speelfilm.
Het was een kleine blik achter de schermen. Meewerken aan een film betekent vooral wachten en dat geldt voor iedereen, maar wellicht vooral voor de figuranten. Zo moesten we, nadat we ons ingeschreven hadden (ik was zombie nummer 100), allereerst wachten tot we naar de make-up konden, vervolgens mochten we wachten op de zombieles. Zombie "zijn" blijkt toch behoorlijk veel inspanning te vergen.
Daarna was het wachten tot we de laatste massascene van de film gingen opnemen. Op de set (een sfeervol jachtslot) aangekomen - u raadt het al - moesten we vervolgens wachten tot iedereen z'n plek had ingenomen, iedereen stil was, de rook goed etc.
Maar... dat wil niet zeggen dat dat vervelend was. Sterker nog: het was een ontzettend leuke avond. Iets wat ik best nog een keer zou willen doen.
Oh, voor ik het vergeet: de film heet Horizonica en op de site is al een teaser te vinden.
Geen reacties