Over eieren gesproken
Hey, het is Pasen dus vooruit dan maar:Mijn eerste vakantiebaantje was bij een eierfabriek of hoe zo'n eiverwerkend bedrijf dan ook mag heten.
Zestien was ik en iemand wist wel een vakantiebaantje voor mij (niet dat ik er om gevraagd had, ik had per slot van rekening vakantie). Voor ik het wist stond ik aan de lopende band eieren te 'schouwen'.
Dat was vrij simpel werk: je bekeek de eieren die over een lichtbak voorbij kwamen rollen en haalde de vieze, misvormde en bloedeieren eruit.
Met Arbeidsvitaminen op de achtergrond was dat best goed vol te houden en ondanks dat het buiten bloedheet was was het binnen lekker koel. En hee, ik verdiende wel effe de enorme som van F 2,50 per uur bruto. Ik werd schatrijk, dacht ik.
Een paar dagen later werd ik op een andere plek ingezet: traytjes met eieren in dozen stoppen en de volle dozen (27 kilo eieren) stapelen op pallets. Maar deze lopende band had iets onlogisch: de dozen werden eerst machinaal aan de bovenkant dichtgeplakt en moesten dan overgetild worden op een andere lopende band waar een tweede machine de onderkant dichtgeplakte.
Het laat zich raden wat iedere nieuweling overkwam: bij het overtillen (de dozen hadden handige handvaten, dus daar pakte je ze als eerste vast) zakte er 27 kilo aan eieren door de ongeplakte bodem en de complete inhoud viel vervolgens op de grond.
Voor opruimen tijdens het werk was geen tijd en dus werd de lege doos over de eierstruif gedrapeerd. En hup, de volgende doos, met de vingers aan de bodem deze keer. De hele fabriek stonk daardoor naar nat karton en rauwe eieren. Yak!
Opnieuw werd ik naar een andere plek gedirigeerd (men rouleerde van werkplek naar werkplek).
Ditmaal moest ik de machines aanvullen. Daar bleek ik totaal niet voor geschikt. Ik kon de machines gewoonweg niet bijhouden.
Had ik net de ene machine bijgevuld, was de andere al weer bijna leeg. En dat bleef maar doorgaan, de hele dag. Het was een complete nachtmerrie. Ik hunkerde naar elke pauze.
Twee verschrikkelijke weken heb ik het volgehouden. En toen was het echt, ?cht genoeg.
Ik heb toen twee dingen besloten:
1. Ik kies voortaan mijn eigen werk uit.
2. Ik zal alles in het werk stellen om nooit, maar dan ook nooit meer aan de lopende band te staan.
Zolangzamerhand vind ik geen enkel werk te laag meer…
Kom maar op met je eierconnecties!