Eigenlijk ken ik het meisje al een hele tijd. Nou ja, kennen. We komen elkaar steeds tegen in de supermarkt. En dan zeggen we 'hoi' tegen elkaar.

Zij is daar ooit mee begonnen. Uit het niets was ze daar opeens...
"Hoi!", klonk het enthousiast. Ik keek op en keek haar enigszins verbouwereerd aan. Ik kon me niet herinneren dat ik haar ooit eerder had gezien. Ik hoi-de terug.

Wekenlang heb ik me afgevraagd wie zij was. Hoe ik haar kende en zij mij. Misschien was ze een klant van het bedrijf waarvoor ik werk. (Of pijnlijker: de vrouw van een klant). Maar nee, niets van dat alles.

Weken en maanden verstreken. En ondertussen hoi-den we.

Ah… het boek voor de film wordt online geschreven! :) Dat gaan we volgen…
Mikenzo (Email) (URL) - 10 11 05 - 10:19

Ik heb ook een ‘hoi’liefde. Hij werkt in de supermarkt waar ze de minst lekkere verse broodjes hebben, maar toch ga ik in de pauze stiekem naar die supermarkt… om even te hoi-en naar Hem.
Rose (URL) - 10 11 05 - 11:57