Ik struinde over de Bossche straten. Ik was ingedachten. In een steegje riep een meisje al lachend iets tegen mij. Het drong niet door wat ze tegen me zei. Ik vroeg haar het te herhalen omdat ik het niet verstaan had.
"Buutvrij! zei ze en wees op mijn t-shirt. Oh, natuurlijk. Dát bedoelde ze. Ik had mijn "Voor spek en bonen" t-shirt van Buutvrij aan!
Lachend liep ik verder. Een meter of twintig verder keken we beide om en schoten weer in de lach.
Door de recente succesvolle foto's (en de ontwikkel-/afdrukkosten die dat met zich meebrengt) en aangemoedigd door mede forumgebruikers speel ik met de gedachte zelf mijn films te gaan ontwikkelen.
De laatste keer dat ik dat gedaan heb is minstens 20 jaar (ja DC, we worden oud) geleden toen ik als 'vrijdagmiddagactiviteit' de Doka van de school tot mijn beschikking had.En die doka was niet lichtdicht genoeg, dus moest ik de film onder een dikke winterjas uit het rolletje op de ontwikkelspoel draaien, zodat er geen restlicht de film alsnog verknoeide.
Men beweert dat je na 20 rolletjes de kosten eruit hebt. Dat zijn een hoop rolletjes...
Camera: Voigtländer Bessa R
Lens: 35 mm Color Skopar Classic
Film: Ilford XP2 Super 400 ASA Z/W
Scan van foto
Camera: Voigtländer Bessa R
Lens: 75 mm Color Heliar
Film: Ilford XP2 Super 400 ASA Z/W
Scan van foto
Meer foto's hier
Camera: Voigtländer Bessa R
Lens: 35 mm Color Skopar Classic
Film: Ilford XP2 Super 400 ASA Z/W
Scan van foto
Ik was met Chell op de Chinese Cultuurdag. Later op de dag zouden we haar verjaardag gaan vieren, maar zo'n Chinese Cultuurdag is een uitgelezen moment om wat foto's te maken. Twee vliegen in één klap zeg maar.
Eerlijk is eerlijk, het viel allemaal wat tegen. Begrijp me niet verkeerd, het was er allemaal wel: eten, muziek, zang, dans en sport. Maar het was erg kleinschalig van opzet. Voor een grote stad als Den Haag.
Van al dat gefotografeer krijg je trek. Tijd voor een chinese snack.
"Maggut in 't Chinees*, maggut?" Dat was wat ik (bijna huppelend) vroeg aan de chinese man achter het chinese snackkraampje.
"Dan moet je het bij haar bestellen" zei hij en wees naar z'n vriendin. Ik bestelde. Ze zei dat ik wat Mandarijn en Kantonees door elkaar haalde. Waarop de man zei dat ik in ieder geval beter Chinees sprak dan hij.
Van de twee porties die ik besteld had kreeg ik er een, terugrekenend had ik ook maar voor één portie betaald.
Niet goed opgelet dus, maar ach: lekker was het wel.
En bestellen in het Chinees geeft een kick!
*Ik heb wat chinese (Kantonees) woorden opgepikt. Woorden als "alstublieft", "dankuwel", "een", "twee" en "tot ziens". Het blijkt dat je daar een heel eind mee komt.
