Op het moment dat ik de kapper wil verlaten, staat er iemand in een rolstoel voor de deur. Met hond. Of hij naar binnen wil, vraag ik. Hij zegt ja en ik zeg dat ik dan wel even de deur voor 'm open zal houden. En zo geschiedde.

Hij rijdt aan mij voor bij en mompelt iets. Graag gedaan, antwoord ik. Bij mijn fiets aangekomen dringt pad door wat hij tegen mij zei: Ik kan nog wel iéts!

Ik hield de deur niet uit medelijden open. Mensen in rolstoelen zijn niet zielig. Ik probeerde attent te zijn. Tja.

schouderklopje ;)
Mikenzo (Email) (URL) - 23 04 06 - 07:39