Altijd lachen
Ik zat bij de Hema te genieten van een cappuccino. Een tafel schuin voor mij zaten twee vriendinnen. Ze waren melig en maakten foto's van elkaar door de camera op armlengte van zich af te houden.
Het kon niet anders of ik zou ook in het beeld verschijnen dus ik hief proostend mijn kopje cappuccino en zwaaide vriendelijk.
Daarna was het wachten op hun reactie als ze de foto's terug zouden kijken. Ik hoefde niet lang op te wachten, er werd al gauw verbaasd op en om gekeken waar die zwaaiende, proostende vent toch vandaan kwam.
Ah, daar zit-ie zag ik ze denken.
En daarna werd er gelachen.
Geen reacties