Eigenlijk is het (bevroren) water de Binnendieze in Den Bosch, maar ja... dat bekt niet zo lekker...

Het afscheidsfeestje van Shake liep wat uit (op de uitnodiging stond 20.00 u en men begon pas te spelen tegen 23.00u) en daardoor lag ik ook veel later in bed dan ik eigenlijk van plan was.
Wat betekende dat ik er na 4 uurtjes slaap alweer uit moest om de trein te pakken naar Den Haag.

Daar had ik een weblogmeeting op Madurodamformaat, een iniminimeeting dus.
Chell had me uitgenodigd om bij haar het Chinese nieuwjaar te komen vieren. We hadden elkaar al diverse keren in real life kunnen ontmoeten als daar niet steeds andere factoren om de hoek kwamen kijken die roet in het eten gooiden.

Het werd een hele leuke dag. Chell is niet alleen een prima gids, ze is ook nog een heel fijn mens :)

Hier nog wat meer chineze draken en leeuwen.

Vanavond naar het afscheidsoptreden van Shake en morgen heul vroeg m'n nest uit zodat ik tijdens een iniminimeet in 't Haagse het Chinese Nieuwjaar kan inluiden.

Natuurlijk had ik kunnen weten dat ik dergelijk commentaar van mijn collega's zou krijgen. Maar je blijft hopen, hè.

Draait nu onder de motorkap. Bedankt Bob!

Hoe degelijk een Zorki ook is, met zo'n oude camera (1954) loop je natuurlijk wel het risico dat-ie een keer kapot gaat. Een back-up camera bij de hand hebben is dan wel zo prettig. Vandaag arriveerde Zorki's tweelingbroer uit Rusland.

Netjes verpakt in Kraftpapier en afgebonden met touw van Yak-haar. Zoals dat blijkbaar nog steeds gebruikelijk is in Rusland.

De broertjes Zorki

Met een ruim vijftig jaar oude russische camera is het nog prima fotograferen, blijkt maar weer eens. Dat de foto's hier en daar overbelicht zijn komt doordat ik het licht niet goed had gemeten, niet door de camera.

Bovenstaande foto komt van het eerste rolletje dat ik met deze camera heb geschoten.

Meer foto's hier.

Dit kunstwerk is overigens een bushalte. Je kunt schuilen onder de paraplu's, zitten op de schoot van de dame en ook al sta je helemaal in je uppie op de bus te wachten, toch ben je niet alleen.

Is er een beter voorbeeld van een sympathiek kunstwerk?

Erg spannend vond ik het, om na jaren weer eens een verjaardagsfeest te geven. Wie komt er, wie komt er niet. Hoeveel sla ik in, passen de mensen bij elkaar...

Als mensen spontaan bereid zijn om stad en land afreizen of de tijd/moeite nemen om tussen andere feestjes door even langs te wippen op mijn feestje, dan doet dat mij ongelofelijk veel goed.

En alsof dat langskomen niet al genoeg was, kreeg ik ook nog kadootjes. Lief!
Mijn huisgenotes gaven mij een spannende roman, van Ko kreeg ik als Macfan echte engelse Applecider (benieuwd hoe dat smaakt) en een cd van zijn band, vriend G. wist mij erg blij te maken met een fotoboek van fotograaf Henri Cartier-Bresson, Mikenzo sloeg de spijker gevoelsmatig weer op z'n kop met The Pocket DJ (een gids om de beste muziekbiblioteek op te bouwen), en later op de avond kwam collega J. nog even langs met een fles Smirnoff Black Ice vodka en twee usb-lampjes voor mijn laptop. Oh, en dan mag ik Joli(e) natuurlijk ook niet vergeten, die liet al op voorhand weten niet te kunnen komen, maar stuurde als troost een verjaardags'smp3-tje.

Ja, ik weet het... ik ben een bofbips!

En dan vergeet ik eigenlijk nog het belangrijkste: het was ontzettend gezellig! :D
Kortom... absoluut voor herhaling vatbaar!

...leert nog DC sms-en.

Oei, oei... hadden ze 'm dat maar nooit geleerd...

Hier in het Brabantse gingen al geruime tijd geruchten, zelf had ik ook al zo mijn twijfels (ja, dat is flauw om te zeggen maar waar) en vanochtend verklapte DJ Giel het op de radio:
Adje, bekend van Mooi! Weer de Leeuw, is een acteur...

Knap gedaan, overigens.

Update: Ik moet maar een abonnement nemen op het AD, daar stond het gisteren in de krant. Met dank aan Chell.

Laat ik vooropstellen dat ik nooit had gedacht dat ik blij zou zijn met een Intel-processor. Maar het begint er op te lijken. Al is het nog wel wennen, want voor mij als Mac-gebruiker was Intel altijd het andere kamp. The dark side.
Kortom, de Muur is nu definitief gevallen, zeg maar.

De Keynote van Steve Jobs van vandaag markeerde een historisch moment, iets waar de Mac-gemeenschap toch wel argwanend naar heeft toegeleefd.
Apple presenteerde vandaag namelijk de eerste Mac's met een intelprocessor. Te weten een iMac en de opvolger van de PowerBook, de MacBook Pro. Die naamsverandering zit 'm vooral in het feit dat 'Power' gekoppeld is aan de PowerPC-processor van Motorola en die zit er niet meer in. Uiterlijk is er niet heel veel veranderd.

Ik vind het voorlopig nog niet lekker 'bekken', dat MacBook Pro. Terwijl 'ie toch 4x sneller is geworden, vind je dat niet in de naam terug.

Het is maar een slag in de lucht, maar ik denk dat de Intel-versie van de PowerMac G5 uiteindelijk Mac Pro gaat heten en de iBook voorlopig gewoon gebruik blijft maken van de G4-processor. Wellicht dat de opvolger van de iBook de MacBook gaat heten. Ik gok maar wat.

De gevreesde Intel-sticker (zoals dat gebruikelijk is bij PC's) is uitgebleven. En eerlijk gezegd had ik dat ook niet verwacht.
We zouden wat meer vertrouwen moeten hebben in Apple.

Hoe dan ook... Apple heeft hiermee definitief een nieuwe weg in geslagen en er is nu geen weg meer terug...

Voor wie de Keynote wil bekijken: dat kan hier

Morgen is het weer een spannende dag voor alle Apple-liefhebbers, dan is er weer een keynote van CEO Steve Jobs, op de Macworldbeurs. Dat staat altijd weer garant voor nieuwe software/hardware.

En voor het eerst zijn er nu onthullende beelden van hoe het er achter de schermen van zo'n keynote aan toe gaat.

De keynote begint om 18.00 u nederlandse tijd en zal niet live worden uitgezonden via internet. Deze zal pas na de keynote beschikbaar zijn.

De Grote Vraag (nu Apple overstapt op Intel-processors) die de Mac-gemeenschap al maandenlang bezighoud is : Komt er een Intel-sticker op de nieuwe -voorheen stickerloze- Mac's?!

Mogelijk weten we het morgen, na afloop van de Keynote.

Het was 24 juli toen ik een oproep deed. En 18 augustus leek het allemaal goed te komen en mooi op tijd, want de fotokubussen waren bedoeld als varjaardagscadeau in september.

Vandaag, 7 januari 2006, heb ik dan eindelijk de hand weten te leggen op één fotokubus. Niet via de winkel van een oud-leraar (die is namelijk- zo bleek vandaag - tot mijn grote verbazing in de tussentijd opgedoekt) maar min of meer bij toeval bij de Expo.

Ik heb er maar meteen 2 bijbesteld. Ben benieuwd hoe lang dát gaat duren...

In de trein vond ik dit zweedse roddelblad.
Grappig om te zien dat roddelbladvormgeving blijkbaar internationaal is.
Ik lees deze bladen niet maar volgens mij komt het gebruikte lettertype zelfs overeen met wat er in Nederland gebruikt wordt.

Overigens is het zweedse woord voor roddel natuurlijk niet Røddel maar skvaller. Dat weet iedereen. In Zweden.

Bedankt voor alle felicitaties, erg lief. Een rijk gevoel is dat, zoveel felicitaties.
Vergeet de 14e januari niet, uitnodigingen gaan de deur uit. Mocht je er geen ontvangen hebben aan het eind van de week, laat je dat dan niet weerhouden om langs te komen. Meld gewoon ff dat je wilt komen.

Mijn mailbox vulde zich overigens ook met geautomatiseerde felicitaties van fora, waarvan ik allang vergeten was dat ik me daar bij had aangemeld.

Ongelofelijk maar waar: zojuist alweer drie_en_dertig geworden. Omdraaien van de getallen heeft geen zin, anders schrijven ook niet en ontkennen al helemaal niet.

Dus dan maken we er maar een feestje* van!

En Mike: jij natuurlijk ook van harte gefeliciteerd met jouw verjaardag!

*op zaterdag 14 januari

Een cappuccino en Solomon Burke's "I got the blues for you" op iTunes. Dat is waar ik zojuist 2006 mee verwelkomde. Ik kan me een slechter begin voorstellen.

Iedereen hier vanuit het HQ natuurlijk een heel gezond, liefdevol en creatief jaar toegewenst. En durf te dromen. Ook in 2006.