Ergens op een fictief nederlands schoolplein:

"Hey man, wat een vette tas heb je daar!"

Ja, da's mijn nieuwe Obesitas...

Toen 'ie vijf jaar geleden werd gepresenteerd zag ik niet precies het nut van zo'n draagbare harddisk waarmee je mp3's kon afspelen. Duur vond ik 'm ook. Ik kon me ook niet voorstellen dat er een hoop van verkocht zouden worden.
Tot het moment dat ik er een in handen kreeg. Toen wist ik beter.

Door de iPod ben op een totaal andere manier naar muziek gaan luisteren. Kon ik opeens gewoon dié muziek luisteren die ik op dát moment horen wilde. In plaats van een stapel cd's meesleuren en die luisteren tot ze je strot uitkwamen (of de batterijen leeg waren).

En precies vandaag is de iPod 5 jaar geworden en is 'ie uit menig leven niet meer weg te denken. Met dat geen succes worden zat ik helemaal mis: in die afgelopen 5 jaar zijn er al bijna 59 miljoen ruim 67 miljoen (zeven-en-zestig miljoen, laat dat getal even doordringen) van verkocht.

Geloof me, die iPod... dat gaat nog wel eens wat worden...

En als we het dan toch over retro hebben, ik mocht weer eens 'iets' van 'niets' maken. Voor de restauratie van een oude brommer moesten er nieuwe logo's gemaakt worden. Als basis diende de originele tank.

Dit soort dingen kosten relatief veel tijd (als we al die tijd zouden rekenen zouden de stickers onbetaalbaar worden), maar zijn toch bijzonder leuk om te doen.

Z'n tas met brieven staat er nog... maar waar is de postbode?